Ludowa mądrość głosi, że serce nie sługa. I niby każdy się z tym zgodzi, zwłaszcza w licznych przypadkach nieodwzajemnionej miłości. Gorzej, gdy uczucia odbiegają od powszechnie panującego stereotypu lub mogą niechcący zranić drugą osobę.
„Ale jak to, mam podawać swój adres w CV? A jeśli ktoś weźmie kredyt na moje dane osobowe? Czy na pewno powinienem pisać o poprzednich miejscach pracy?” I tym podobne pytania czytam na forach, zastanawiając się, jakim cudem tacy ludzie chcą znaleźć zatrudnienie.
20% bezrobotnych magistrów, brak robotników wykwalifikowanych, a tymczasem najczęściej narzeka się na niski poziom nauczania i permanentne niedofinansowanie. Czy diagnoza, postawiona polskiemu szkolnictwu, jest trafna? To są symptomy, a nie przyczyny. Bez przyczyn nie da się wyleczyć pacjenta.
W najnowszym "Newsweeku" na jednej z grafik Henryka Sawki starszy pan (przedsiębiorca? parlamentarzysta?) mówi: "Walizki odbiera mi boy, który zna pięć języków. Recepcjonistka ma 2 fakultety i licencjat z filozofii na Sorbonie. Pokojówki i kelnerki są po UJotach, Eswupeesach i Esgiepisach... A Tatiana, którą zamówiłem na godzinę do pokoju ma doktorat z fizyki jądrowej! ...Strach pomyśleć co by było jakbym nie oblał matury!". Tymczasem studenci narzekają na odpłatność drugiego kierunku, a absolwenci masowo idą na studia doktoranckie i podyplomowe.
PR zamiast reform - ten zarzut w stosunku do rządu Tuska jest powtarzany najczęściej. Nie tylko przez opozycję. Na łamach "Newsweeka" toczyła się dyskusja między Aleksandrem Kaczorowskim a Ernestem Skalskim na temat braku zmian, oczekiwanych przez wyborców. Sam premier najwyraźniej nie obawia się tych zarzutów i wzywa opozycję do debaty. Czy słusznie?
Po śmierci Andrzeja Leppera z jednej strony pojawiły się pozytywne opinie na jego temat, a z drugiej zarzuty hipokryzji. Ponieważ śmierć nie uświęca jego warcholstwa w polityce za życia. Jednak na mocy powiedzenia z tytułu nie powinno się źle o nim mówić, ponieważ były wicepremier nie może już się bronić. Najwyraźniej obserwujemy tu starcie różnych wartości, choć nie tak wyraźne, jak rok temu.
Mąż/żona, skończone studia, dzieci i stała praca - to są oczekiwania wobec osób nawet 25-letnich, nie mówiąc o starszych. Oczekiwania, które wydają się być obowiązkiem, lub, co gorsza, marzeniami ludzi niepasujących do stabilnego modelu życia. Jedynego właściwego.
